Bu öğeden alıntı yapmak, öğeye bağlanmak için bu tanımlayıcıyı kullanınız:
http://hdl.handle.net/11452/13854
Başlık: | Tarihi kaynaklarda Selçuklu - Osmanlı bağlantısı |
Diğer Başlıklar: | The Selçuk and the Ottoman connection in historical resources |
Yazarlar: | Uludağ Üniversitesi/Fen-Edebiyat Fakültesi/Sanat Tarihi Bölümü. Gündüz, Sema |
Anahtar kelimeler: | Selçuklular Osmanlı Beyliği Tarihsel süreklilik Selçuklu mirası Osmanlı hükümranlığı Seljuks Ottoman Principality Historical continuity Seljuk legacy Ottoman sovereignty |
Yayın Tarihi: | 1-Ara-2009 |
Yayıncı: | Uludağ Üniversitesi |
Atıf: | Gündüz, S. (2009). “Tarihi kaynaklarda Selçuklu - Osmanlı bağlantısı”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(17), 199-216. |
Özet: | Anadolu Selçuklu Devleti ve Osmanlı Beyliği’nin tarihsel süreçleri izlendiğinde, yüzyıl ve coğrafya olarak iki farklı dağılım alanının olduğu ortaya çıkar. Osmanlı Beyliği’nin siyasal ve kültürel yapısının oluşum sürecinde, devletin ileri gelenleri konumunda olan sanat yaratıcılarının kendilerinden önceki kültürle nasıl bir bağ kurdukları önemlidir. Bu bağın sanat eserleri dışında okunabilirliğini sağlayan en önemli veriler dönem kaynaklarıdır. Aşıkpaşazade, Neşri, Oruç Bey, Lütfi Paşa, Hoca Sadettin Efendi ve Solakzade gibi dönem tarihçilerinin 15. yüzyıldan itibaren kaleme aldığı tarih kaynaklarında Osmanlılar, “köken”, “toprak”, ve “hükümdarlık hakkı” yada “hükümdarlık mirası” olmak üzere bir devletin oluşum sürecindeki üç asal konuda kendilerini Selçuklular ile ilişkilendirmişlerdir. Kurulan bu ilişki ile Osmanlı hükümranlığı, Selçuklulardan alınan yasal bir hak olarak dile getirilirken, kendilerini Selçukluların yerine koymuş oldukları da düşünülebilir. If the historical processes of Anatolian Seljuk State and Ottoman Principality observed, then it is being recognized that these states spread over two different spatial and temporal fields. It is important to comprehend how artists as the leading personalities of the emerging state, built up the relation with former culture, in the formation process of political and cultural structure of the Ottoman Principality. The major data for examining this relation, other than artworks, is the sources of the era. According to the historians, starting from 15th century, like Aşıkpaşazade, Neşri, Oruç Bey, Lütfi Paşa, Hoca Sadettin Efendi and Solakzade, Ottomans relate themselves to Seljuks through the concepts which bare critical importance for a state in the process of emergence as “genesis”, “soil” and “the right of sovereignty” or “the legacy of sovereignty”. According to this relation, Ottoman sovereignty can be seen as a legacy of Seljuk sovereignty and Ottomans as a substitution for Seljuks. |
URI: | https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/214881 http://hdl.handle.net/11452/13854 |
ISSN: | 1302-2423 |
Koleksiyonlarda Görünür: | 2009 Cilt 10 Sayı 17 |
Bu öğenin dosyaları:
Dosya | Açıklama | Boyut | Biçim | |
---|---|---|---|---|
10_17_1.pdf | 301.45 kB | Adobe PDF | ![]() Göster/Aç |
Bu öğe kapsamında lisanslı Creative Commons License