Please use this identifier to cite or link to this item:
http://hdl.handle.net/11452/20093
Title: | Comparison of corrected QT and Tp-e/QTc interval in intoxication with drugs that cause QT prolongation in children |
Other Titles: | Çocuklarda QT uzaması yapan ilaçlarla zehirlenmelerde düzeltilmiş QT ve Tp-e/QTc süreleri karşılaştırması |
Authors: | Gökay, Sinem Sarı Tutun, Buğra |
Keywords: | Children Intoxication Tp-e/QTc ratio Çocuk Zehirlenme Tp-e/QTc oranı |
Issue Date: | 18-Dec-2020 |
Publisher: | Bursa Uludağ Üniversitesi |
Citation: | Gökay, S. S. ve Tutun, B. (2021). ''Comparison of corrected QT and Tp-e/QTc interval in intoxication with drugs that cause QT prolongation in children''. Güncel Pediatri Dergisi, 19(1), 92-99. |
Abstract: | Introduction: Childhood intoxications are among the most common reasons for admission to the emergency department. The aim of this study is to evaluate whether there is a primary marker that can determine the risk of arrhythmia by comparison of QT, QTc, QT/QTc, Tp-e/QT, Tp-e/QTc intervals in drug intoxications with prolonging QTc which can be fatal by causing arrhythmia in children. Materials and Methods: In this study, 55 patients who were admitted to Pediatric Emergency Department of Training and Research Hospital between January 2018 and August 2019 within the first 6 hours due to intoxication with QTc prolongation and followed up in our pediatric emergency department were retrospectively reviewed. In patients hospital records, age, sex, medication, time of application, clinical and physical examination findings, vital signs, treatments and results, laboratory findings, electrocardiogram findings at the time of admission hospital and in the 6. hour control, QT, QTc, Tp-e, Tp-e/QT and Tp-e/QTc times were recorded. Results: The median age of the patients in study was 155±77.2 months. The number of female patients was 33 (60%) and the number of male patients was 22. There was a statistically significant difference between leukocyte count, hemoglobin, platelet,bun, creatinine, SGPT and calcium values at the time of admission and control at the 6th hour. There was no statistically significant difference between CK-MB and troponin levels. Also, there was no statistically significant difference between QT, QTc, QT/QTc, Tp-e/QT and Tp-e/QTc intervals. But there was a statistically significant difference between Tp-e/QTc ratio and gender. Conclusions: Although QTc interval continues to be used to determine the risk of arrhythmia in children with drugs prolonging QTc, it may be significant to compare Tp-e and Tp-e/QTc ratio. However, studies involving a larger number of patients are needed to determine whether Tp-e interval and Tp-e/QTc ratio are a priority marker. Giriş: Çocukluk çağı zehirlenmeleri sık görülen acile başvuru nedenleri arasındadır. Bu çalışmada amacımız aritmiye neden olarak ölümcül olabilecek QTc uzaması yapan ilaçlarla zehirlenmelerde QT, QTc, QT/QTc, Tp-e/QT, Tp-e/ QTc oranlarını karşılaştırarak çocuklarda aritmi riskini belirleyebilecek öncelikli bir belirteç olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Ocak 2018 ve Ağustos 2019 tarihleri arasında Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil servisine QTc uzaması yapan ilaçlarla zehirlenme nedeniyle ilk 6 saat içerisinde başvuran ve çocuk acilimizde takip edilen 55 hastanın dosyası retrospektif olarak incelenmiştir. Hasta dosyalarından yaş, cinsiyet, aldığı ilaç, müracaat süresi, klinik bulgu ve fizik muayene bulgusu,vital bulgular, yapılan tedavi ve sonuçları laboratuar bulguları ve başvuru anı ve kontrol bakılan 6. saat EKG (elektrokardiyografi) bulguları, QT, QTc, Tp-e, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc süreleri kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortancası 155±77,2 ay idi. Kız hasta sayısı 33(%60), erkek hasta sayısı 22 (%40) idi. Çalışmamızda hastaların başvuru anı ve 6. saatte bakılan lökosit sayısı, hemoglobin, platelet, bun, kreatinin, SGPT ve kalsiyum değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p<0.05). CK-MB ve troponin arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu (p>0,05).EKG’lerinde QT, QTc, QT/QTc, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Tp-e/QTc süreleri ve cinsiyet arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık mevcuttu (p<0,05). Sonuç: Çocuklarda QTc uzatan ilaçlarla zehirlenmelerde aritmi riskini belirlemek için QTc süresi kullanılmaya devam etmekle birlikte Tp-e ve Tp-e/QTc sürelerinin öncelik bir belirteç olup olmadığını belirlemek için daha fazla sayıda hasta popülasyonu içeren çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. |
URI: | https://dergipark.org.tr/tr/pub/pediatri/issue/61244/912119 https://doi.org/10.4274/jcp.2020.0013 http://hdl.handle.net/11452/20093 |
ISSN: | 1304-9054 1308-6308 |
Appears in Collections: | 2021 Cilt 19 Sayı 1 |
Files in This Item:
File | Description | Size | Format | |
---|---|---|---|---|
19_1_13.pdf | 421.77 kB | Adobe PDF | ![]() View/Open |
This item is licensed under a Creative Commons License